De Wildhart Verwonderclub... Het begon met iets wat ik mijn eigen kinderen wilde meegeven…

Gepubliceerd op 17 november 2026 om 06:51

Er zijn van die dingen waarvan je diep vanbinnen weet dat je ze belangrijk vindt.

Dat je je kinderen wilt laten opgroeien met verwondering. Met nieuwsgierigheid naar de wereld om hen heen. Met vieze handen, verhalen bij het vuur, kleine avonturen en de vrijheid om eindeloos vragen te stellen.

Ik wil dat mijn kinderen de seizoenen leren kennen. Dat ze weten wat er groeit en bloeit, dat ze sporen leren herkennen, dat ze opkijken naar de maan en zich verwonderen over de kleinste dingen. Dat ze voelen dat ze onderdeel zijn van iets groters. Dat de natuur niet iets is waar je af en toe naartoe gaat, maar iets waar je middenin staat.

En bovenal wil ik dat we dat samen beleven.

Maar eerlijk is eerlijk: in het gewone leven lukt dat niet altijd zoals ik het voor me zie. Er zijn zoveel andere dingen die aandacht vragen. Boodschappen, het huishouden, afspraken, alles wat moet en alles wat tussendoor komt. Voor je het weet is er weer een maand voorbij en zijn die mooie plannen ergens onder op de stapel beland.

En toch bleef dat verlangen knagen.

Tegelijkertijd ervaar ik op een andere plek hoe waardevol het is om daar wél bewust ruimte voor te maken. Samen met twee andere moeders heb ik Oerlaar opgericht, een B3-schooltje waar we de tijd nemen om te vertragen, te ontdekken en stil te staan bij de wereld om ons heen. Waar verwondering niet iets is wat even tussendoor moet, maar alle ruimte krijgt.

Daar zie ik hoe vanzelfsprekend kinderen zich kunnen verbinden met hun omgeving. Hoe ze opgaan in hun ontdekkingen, hun eigen vragen volgen, verbanden leggen en zich kunnen verliezen in iets kleins. Het lijkt soms alsof ze die verwondering nog zo vanzelfsprekend in zich dragen. Alsof ze ons eraan herinneren hoe je met open ogen naar de wereld kunt kijken.

En ik merk wat het ook met mij doet. Hoeveel rust, verbinding en dankbaarheid het brengt om samen zo aanwezig te zijn. Om niet steeds ergens naartoe te hoeven, maar gewoon de tijd te nemen voor wat zich aandient. Het laat me steeds opnieuw voelen hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor die relatie met de levende wereld om ons heen.

Wat als ik iets zou maken dat ons helpt om daar ook in het gewone gezinsleven wat vaker bij stil te staan? Iets dat ons iedere maand opnieuw uitnodigt om naar buiten te gaan, iets te ontdekken, samen te maken of gewoon even verwonderd te zijn?

Zo begon het idee voor de Wildhart Verwonderclub. In eerste instantie gewoon voor ons eigen gezin. Een jaar vol kleine avonturen, verhalen, maanmomenten en ontdekkingen. Iets om naar uit te kijken, om samen te beleven en om herinneringen mee te maken.

Maar terwijl het idee steeds verder groeide, dacht ik: dit is toch niet alleen iets wat ik zelf graag wil? Er zijn vast meer gezinnen die hun kinderen zoiets willen meegeven. Die ook verlangen naar wat meer aandacht, verbinding en verwondering in het dagelijks leven. En die het soms best fijn zouden vinden als er iedere maand een klein zetje in die richting klaar ligt.

Het idee zat al maanden in mijn hoofd. Losse gedachten, notities, beelden en plannen. Maar de afgelopen weken begon alles steeds meer samen te vallen. De verhalen kregen vorm, de maanmaanden werden uitgewerkt, de eerste illustraties ontstonden en langzaam werd de wereld van de Verwonderclub steeds tastbaarder.

En nu mag ik het eindelijk met jullie gaan delen.

De Wildhart Verwonderclub wordt een gezamenlijk avontuur door het jaar 2027. Een uitnodiging om samen met je kinderen de wereld met andere ogen te bekijken. Om niet alles perfect of volgens een vast schema te hoeven doen, maar om af en toe even ruimte te maken voor datgene wat zo gemakkelijk naar de achtergrond verdwijnt.

Want ik denk dat kinderen niet alleen herinneringen nodig hebben aan grote uitstapjes en bijzondere vakanties. Ik geloof dat de mooiste herinneringen juist in die kleine momenten zitten: een spoor in de modder, een zelfgemaakt amulet, een verhaal dat steeds verder groeit of samen naar de maan kijken op een koude avond.

Dat is wat ik mijn eigen kinderen wil meegeven. En dat is wat ik met Wildhart graag met andere gezinnen wil delen.

Het avontuur begint in januari 2027.

Het Maanbos maakt zich klaar om zijn poorten te openen. En ik vind het heel bijzonder dat jullie straks misschien met ons mee op reis gaan.

Een jaar vol wilde verwondering.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb